Este sindicato non ten como misión defender os dereitos dos seus afiliados o que fai que esta organizacion sexa un ente totalmente inútil. Ao non existir rexistro de membros nin carnét nin tampouco estar recoñecida a figura do socio é imposible saber se aumenta ou mingua o seu número. Deste xeito, nos non existentes estatutos, en caso de escribírense nalgún momento, constará que a organización é esteril e non tenta facer proselitismo. Os seus posibles membros, se atendemos aos rumores que circulan porque non existe constancia fidedigna, son Xelís de Toro (case seguro), Roque Morteiro (se é que está viveiro), e Ricardo Terco (se é que se avén a falar cos demáis). A única figura importante en toda esta pantomina é o tesoreiro que son eu e me fuguei cos cartos que non había. Polo demais, ti es ti mentres non se demostre o contrario.
O Sindicato do Escritor Nervioso colabora con organizacións ambiguas semellantes como por exemplo o espazo boca2mouth (en inglés).
Ao que andamos. Estamos a editar. Sairá logo o libro From the beginning of the sea. É unha antoloxía de contos galegos contemporáneos traducidos ao inglés que realizaron no centro de estudios galegos da universidade de oxford. O libro publicarase no proxecto editorial Foreign Demand que é parte do colectivo artístico Boca2mouth que argallei en Brighton. Os libros editaranse seguindo o proceso de print on demand, quere dicir que faremos un edición pequena e despois iranse publicando a medida que se vaian vendendo. logo faremos unha páxina www.foreigndemand.net onde se indicará toda a información precisa
acabamos de facer a última xira de narf en inglaterra. en poucas palabras foi un éxito, como ata agora, e os dous estamos moi ilusionados de que a cousa continúe por ese camiño… a actuación principal en Londres en st Ethelburga’s unha igrexa reconstruida que fora bombardeada polo IRA e agora un local onde programan o que se chama world music, foi un éxito total, o local estaba totalmente cheo, e ficou totalmente cautivada. en cada sitio onde tocamos ofrenos novas oportunidades para a seguinte vez… ou sexa a lenta conquista do mundo anglosaxón xa comezou… aquí abaixo dous vídeos de Fran nun dos últimos días na galería Phoenix de Brighton
Narf anda na súa tour en inglaterra. esta fin de semana estivemos en Newcastle, e foron dous bos días de festa. moitas amistades e alegrías. tocou con tim dalling o primeiro día. www.timdalling.co.uk e o segundo con electro flamenko www.myspace.com/electroflamenko
agora xa en brighton, e á espera de subir para londres nunha horiña, as dúas actuacións de hoxe, son realmente preparación para á do venres que é a máis importante. sen embargo o fran está moi contento de tocar hoxe no Ray jazz cafe na Foyles bookshop xa que foi aquí onde John Lennon presentou os seusdous libros, in his own write e a spaniard on the works.
a falta de fotos das actuacións de newcastle, vou poñer unha dun grandiño cabaliño do demo que fixo campamento no meu patio de brighton, concretamente nunha camiseta que teño a secar.
o próximo mércores nunha galería de Brighton , imos facer a instalación / performance Terminal. isto fíxeno cun grupo Rough Company hai xa doce anos, cando saíu o libro. agora 12 anos despois, ímolo revisitar, unha ollada no tempo a unha ollada no espacio. está baseada no libro do mesmo nome, publicado por edicións positivas.
Acábame de chegar o último número de Anima+l. vai ao kiosko, mércaa, regálalla ao teu mozo, moza, curmán, etc. O dossier está adicado a Narf, a súa música, traxectoria, soños e esperanzas, aquí en Londres témoslle unha porta aberta, e sempre ten unha taza de té e máis unhas pastas a espera… xa leva polo menos tres xiras en inglaterra e a próxima vez que virá será a finais de setembro.. xa iremos informando e máis amén
arrequearre co voto emigrante. non é doado escribir sobre isto, sempre ten un a sensación de que se pode malinterpretar o que un di e que semelle que un fala en nome, de alguén, e non hai cousa que máis me amole que a idea de falar en nome de… gosto de escribir artigos, o tamaño e forma, a situación, na que se vai ler, ten que ser curto e gardar imaxes poderosas que permitan que se recorde o texto. Ten que ser directo para que o lector decida axiña que paga a pena lelo. e ten que combinar unha certa dose de pracer da escrita, e ou ben información ou ben opinión, claramente separadas. que non me veña un xornalista agora a darme cunha tranca na cabeza. isto que digo é como eu trato de escribir os artigos. amén
Imaxes de colores Algunhas imaxes de moitas colores vanse xuntando no móvil. así que mellor botals fóra. Unha foto de John Cross despois de interpretar o seu conto Fishworld nunha galería Grey Area en Brighton. Anda tempo a busca dun espazo que lle permita ler os seus contos nun contexto que non sexa exactamente un acto literario, a primeira vez que o vin, ergueuse inesperadamente nun pub, a xente non estaba a espera máis que das súas pintas de cervexa e el comezou a interpretar o seu estraño mundo de peixes. Logo escoitouse o berro dun bébedo “eu non gosto do peixe”, era un tipo grande e forte, mais todo saíu ben…
Esta outra foto é da raíña dun carnival, que forma parte do Carnival de Notting Hill Gate, que se fai en Agosto, atopei esta mostra nun centro de arte comunitario onde tiña unha xunta. Forma parte dunha serie chamada Roads to Freedom, a serie de disfraces do carnival forman entre si unha historia, neste caso refírese as loitas de independencia contra o colonialismo.
One pola noite fun ver Dr. Space Toad Experience nun pub en Brighton.Varios membros tocan tamén nos celebrados The Damned. Foi un bo, unha mestura de psicodelia cun ton rock. A voz profunda recórdame aos de Sisters of Mercy e si the damned. Tocaba tamén nos teclados Monty que tamén está nos Damned e co que fago ruido improvisado de cando en vez en The Vitamin B12. vai a seccción na esquerda de caixa de sons > poesía sonora.
semella que o blog dentro do xoops xa traballa. longo día de carallo. teño unha arquitectura que vou ir decorando. ou campelo onde vou ir plantando, nunca me gustaron as metáforas da natureza. ou se cadra mellor un tramallo que vou ir tecendo.
